روانشناسی ورزشی به همراه تاریخچه و تاثیر آن

2 سال پیش
روانشناسی ورزشی
   

روانشناسی ورزشی چیست؟ روانشناسی ورزشی علم میان رشته ای است که از بسیاری از زمینه های مرتبط از جمله بیومکانیک، فیزیولوژی، کیهان شناسی و روانشناسی استفاده می کند. این مطالعه شامل بررسی نحوه تاثیر عوامل روانی بر عملکرد و چگونگی مشارکت در ورزش و تمرین بر عوامل روحی و فیزیکی است. روانشناسان ورزشی استراتژی های شناختی و رفتاری را برای ورزشکاران برای بهبود تجربه و عملکرد خود در ورزش تدریس می کنند. علاوه بر آموزش و تعلیم مهارت های روانشناختی برای بهبود عملکرد، روانشناسی ورزشی کاربردی می تواند شامل کار با ورزشکاران، مربیان و والدین در مورد آسیب، توانبخشی، ارتباط، ساخت تیم حرفه ای باشد. در ادامه با تاریخچه روانشناسی ورزشی آشنا خواهید شد.

زمان مطالعه: ۶ دقیقه

تاریخچه اولیه روانشناسی ورزشی

روانشناسی ورزشی

در شکل گیری آن، روانشناسی ورزشی در درجه اول دامنه مربیان فیزیکی بود، نه محققان، که می تواند فقدان یک تاریخ سازگار را توضیح دهد. با این وجود، بسیاری از مربیان به دنبال توضیح پدیده های مختلف فعالیت جسمانی مرتبط و آزمایشگاه های روانشناسی ورزشی بودند.

تولد روانشناسی ورزشی در اروپا به طور عمده در آلمان رخ داد. اولین آزمایشگاه روانشناسی ورزشی توسط دکتر کارل دیم در برلین در اوایل دهه ۱۹۲۰ تأسیس شد. سالهای اولیه ی روانشناسی ورزشی نیز با تشکیل “دانشکده تربیت بدنی” Deutsche Hochschule für Leibesübungen )) در آلمان برلین توسط رابرت ورنر شولت در سال ۱۹۲۰ مطرح شد. این آزمایشگاه توانایی های جسمانی را در ورزش اندازه گیری کرد و در سال ۱۹۲۱ شولت منتشر شد. بدن و ذهن در ورزش در روسیه، آزمایش های روانشناسی ورزشی از همان ابتدای سال ۱۹۲۵ در موسسات فرهنگ جسمانی در مسکو و لنینگراد آغاز شد و بخش های روانشناسی رسمی در حدود ۱۹۳۰ شکل گرفت.

روانشناسی ورزش را می توان به عنوان مطالعه مسائل روانشناختی و نظریات مرتبط با ورزش تعریف کرد. روانشناسی ورزش یک رشته فرعی در حوزه روانشناسی است و معمولا با روانشناسی ورزشی گروه بندی می شود.

با این حال، در طی دوره جنگ سرد (۱۹۴۶-۱۹۸۹) کمی بعد شد که برنامه های آموزشی علمی زیادی به علت رقابت نظامی میان اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده و در نتیجه تلاش برای افزایش مدال المپیک آمریکایی ها احساس کردند که اجرای برنامه های ورزشی آنها در مقایسه با شوراهای سابق ناکافی و بسیار ناامید کننده بود، بنابراین این امر موجب شد تا آنها بیشتر در روش هایی که می توانند عملکرد ورزشکاران خود را بهبود بخشند، آنها بیشتر علاقه مند به موضوع شدند. پیشرفت روانشناسی ورزشی در اتحاد جماهیر شوروی و کشورهای شرقی، به دلیل ایجاد موسسات ورزشی که روانشناسان ورزش نقش مهمی ایفا کرده بودند، عمیق تر گشت.

تکنیک های معمول در روانشناسی ورزشی

در زیر برخی از تکنیک های رایج و یا مهارت های ورزشی روانشناسان و ورزشکاران برای بهبود عملکرد آمده است.

مقررات تحریک آمیز

مقررات تحریک پذیری به وارد کردن و حفظ سطح مطلوب فعال سازی شناختی و فیزیولوژیک می پردازد تا حداکثر عملکرد را فراهم کند. این ممکن است شامل آرامش باشد، اگر از طریق روش هایی مانند آرامش مترقی پیشرفته، تمرین تنفس، و مراقبه و یا استفاده از تکنیک های تقویت کننده (مثلا گوش دادن به موسیقی و انرژی درمانی)، به شدت مورد ملاحظه قرار گیرد. استفاده از مدیتیشن و مخصوصا ذهنیت، یک رویکرد رو به رشد در زمینه تشخیص آشفتگی است.

نظریه Mindfulness-Acceptance-Tactiment (MAC) رایج ترین نوع توجه به ورزش است و در سال ۲۰۰۱ شکل گرفت. هدف MAC این است که پتانسیل انسانی را برای یک زندگی غنی، کامل و معنی دار به حداکثر برسانیم. این شامل پروتکل خاصی است که شامل تمرین های مدیتیشن و پذیرش به طور منظم و همچنین قبل و در حین رقابت است. این پروتکل ها با استفاده از بازیکنان بسکتبال مردان و زنان NCAA مورد آزمایش قرار گرفته است. در یک مطالعه انجام شده توسط فرانک گاردنر، یک بازیگر بسکتبال زن NCAA، رضایت شخصی خود را از اجرای ۲٫۴ از ۱۰ به ۹٫۲ از ۱۰ پس از انجام پروتکل MAC خاص برای چند هفته افزایش اعلام کرده است. همچنین اثر موانع روانی بر روی بازی او از ۸ تا ۸ به ۲/۲ از ۸ در طول همان دوره در نتیجه پروتکل MAC کاهش یافته است.

مقالات پیشنهادی مجیب

تعیین هدف

تنظیم هدف، روند برنامه ریزی سیستماتیک راه هایی برای دستیابی به موفقیت های خاص در یک زمان معین است.تحقیقات نشان می دهد که اهداف باید مشخص، قابل اندازه گیری، دشوار اما قابل دستیابی، مبتنی بر زمان، ضبط شده و ترکیبی از اهداف کوتاه مدت و بلند مدت باشد. یک متا آنالیز تنظیم اهداف در ورزش نشان می دهد که در مقایسه با تعیین اهداف و یا «بهترین کارها» اهداف فوق، یک روش موثر برای بهبود عملکرد است. به گفته دکتر ایوا V. Monsma، اهداف کوتاه مدت باید برای کمک به دستیابی به اهداف بلند مدت استفاده شود.

دکتر مونسا همچنین اظهار داشت که برای تعیین اهداف در شرایط مثبت، با تمرکز بر رفتارهایی که باید حضور داشته باشند نه آنچه که باید وجود داشته باشند مهم است. هر هدف بلند مدت نیز باید یک سری اهداف کوتاه مدت داشته باشد که در شرایط سخت پیشرفت می کنند. به عنوان مثال، اهداف کوتاه مدت باید از کسانی که به اهداف کوتاه مدت دست یافتند، پیشرفت کند. با به چالش کشیدن اهداف کوتاه مدت، تکرار اهداف آسان و در تلاش برای دستیابی به اهداف بلند مدت ، شوقی را برمی انگیزد. سه هدف عمده در روانشناسی ورزشی وجود دارد: اهداف نتایج، اهداف عملکرد و اهداف فرآیند.

 

مشاوره مجیب برای روانشناسی ورزشی

روانشناسی ورزشی

روانشناسی ورزش را می توان به عنوان مطالعه مسائل روانشناختی و نظریات مرتبط با ورزش تعریف کرد. روانشناسی ورزش یک رشته فرعی در حوزه روانشناسی است و معمولا با روانشناسی ورزشی گروه بندی می شود. به عنوان مثال، بخش ۴۷ APA برای روانشناسی ورزش است نه فقط یک یا دو، در حالی که سازمان هایی مانند AASP شامل روانشناسی ورزش هستند.

پیوند بین ورزش و روانشناسی به مدت طولانی شناخته شده است. در سال ۱۸۹۹، ویلیام جیمز درباره اهمیت تمرین صحبت کرد، نوشتن آن لازم بود که «زمینه عقل و منطق و آرامش را فراهم کند … و ما را با رویکرد خوب و متفکر و راحت آشنا سازد». محققان دیگر ارتباط بین ورزش و افسردگی را یافتند. علاوه بر این، ارزیابی نیازهای ورزش نیز می تواند در کاهش علائم اختلالات استرس و اضطراب، و همچنین ارائه کیفیت زندگی بهتر برای بیمار از نظر سلامت جسمی کمک کند. برای تماس با کارشناسان متخصص مرکز مشاوره مجیب برای روانشناسی ورزشی از طریق تلفن ثابت و بدون گرفتن کد یا صفر با شماره  ۹۰۹۹۰۷۱۷۸۲از سراسر ایران تماس بگیرید.

برای مشاوره در این زمینه ، می توانید از طریق تلفن ثابت سراسر کشور ، از ساعت ۸ صبح الی ۱۲ شب با شماره ده رقمی ۹۰۹۹۰۷۰۲۹۴ تماس بگیرید.

0
برچسب ها :

بدون دیدگاه